به قول میرفتاح در ستون کرگدن نامه ی روزنامه شرق؛ " تابستان فصل مرگ من است!" گرما و بی حوصلگی روزهای بیکاری مثل یک قرص خواب آور قوی سستم می کند و روزها و روزها میگذرند بدون اینکه حتی برای هوا خوری از خانه خارج شوم، چه برسد به اینکه سری به گالری های شهر بزنم.
این همه گفتم تا این کم کاری را توجیه کنم!عذر بد تر از گناه آوردم. به هر حر حال بعد از اینهمه بیکاری و خواب زدگی این هفته سری به موزه جهان نما زدم.
ورودی جدیدی که برای کاخ نیاوران درست شده محل بسیار خوبی است که دور از گرمای کسل کننده بعد از ظهر های تهران، بیست دقیقه بدون عصبی شدن منتظر دوستان تاخیر کرده ام بمانم.خنک و راحت، محلی مناسب برای کاخ موزه نیاوران که حالا به یک مکان فرهنگی برای برگزاری نمایشگاه و کنسرت و.. تبدیل شده . موزه جهان نما هم یکی از بخش های خوب کاخ نیاوران است که یک ماه(از 25 مرداد ماه تا 25 شهریور) مهمان آثار مارک شاگال نقاش معروف تخیل گرا ست ، هرچند 7 اثر بیشتر از این نقاش به نمایش گذاشته نشده اما دیگر آثاری که در موزه قرار دارد هر دوستدار هنر را به بازدید ترغیب میکند.
آثاری از هنرمندان متفاوت.ایرانی ،خارجی،معاصر و باستانی. حضور آثار هنرمندان قرن بیستم اروپایی در کنار آثار هنرمندانه تمدن های گذشته که انتزاعی نزدیک به هم دارند بسیار جالب توجه است. نقاشی های پیکاسو، شاگال،وازارلی ،خوان میرو و ....همگی در کنار آثار جالب توجه تمدن شوش و آمریکای جنوبی. هم نشینی که دیدنی است.
خوب راستش من اصلا موافق حرافی در مورد آثار تجسمی نیستم، چراکه معتقدم هر آنچه گفتنی است باید دید.پس این هفته یا هر وقت که گرما و بی حوصلگی امانتان داد، حتما از این نمایشگاه دیدن کنید.
راستی بعد از بازدید، حتما به دو اثر جالب پرویز تناولی هم سری بزنید.دو اثر در محوطه کاخ که سالها ماندنشان در هوای آزاد، زیر باران و آفتاب، دیدنی ترشان کرده است.